Özgün Konu Çektiğim Fotoğraflar ve Hikayeleri (1 Görüntüleyen)

Dolunay' Alıntı:

Ne güzel bir anlatım fotoğraf dile gelmiş gibi ...

Genişletmek için tıkla ...

Teşekkür ederim.

@ayahnyalcin2941 bugünkü fotoğrafımız ne zaman eklenecek

-Daha yükseğe tırmanabilir miyiz?
-Tabiki tırmanabiliriz, fakat görüş mesafesi gittikçe azalıyor.
-Önümüzde üç öncü grup var, aramızda on metre var,
-Kayak merkezinin üst tarafından dolanıyoruz, aslında zirvede sayılırız,
-Yerde ki kar bir aylık olmalı,

Sırt çantam eper ağırdı, gimbal, tripod, kamera, uyku tulumu, çadır ve bir yığın eşya. Fakat en ağır olanı ise için de köpek maması ve kuş yemi olan çantaydı. Fakat bu ağırlık beni yormuyor, aksine etrafımdaki manzaraya baktığımda cesaretlendiriyordu. Kayın ağaçlarının, endemik ve zengin bitki örtüsünün yoğunlukta olduğu samanlı dağlarındaydık. Popülasyonu oldukça zengin olan bu dağlarda farklı formda yabani hayvan çeşitliliği görmekte mümkündü.

Birden çöken sis, bazen görüş mesafemizi sıfıra indiriyordu. Üzerimizdeki reflektörlü kıyafetlerden birbirimizi takip ediyorduk. Birden dağılan sis, etrafımızda yaprakları dökülmüş ağaçların beyaz örtü için de , sanki beyaz bir kağıda eğri büğrü çizilmiş siyah çizgileri anımsatır gibi gizemli halleri çoğu kez durup izlememe, fotoğraf çekmeme sebep oluyordu. Gözüm bazen gökyüzüne doğru uzanan ve uzandıkça incelip yoğunlaşan dalların üzerinde ki kuş yuvalarına takılıyordu.

Uzaktan, ormanın derinliklerinden gelen kurt uluması rüzgarın sesine karışıyor ve rüzgar ağaç dallarındaki kar'ı önümüze, sağımıza, solumuza ve üzerimize serpiştirmeye devam ediyordu.

-Buralarda bir yerde yem istasyonu olmalı,
-Evet bende öyle anımsıyorum,
-Pusulanın gösterdiğine göre tam on metre sonra 14. mama istasyonundayız.

Çantamda kemanım vardı, tam burada durup, king oliver orkestrasından çıkmışçasına ''canon ın d major'' çalmayı hayal ettim. Zihnimde gezinen notalara eşlik etmeye başladım. Alçalıp yükselen ritmin beni kuşattığı ve biraz sonra yoğun bir sisin içine girdikten sonra notaların kendi etraflarında dans ederek hafif hafif gezindiklerini hissettim.
Çığlık çığlığa bir şahin'in sesi rüzgarın uğultusunu keserek ormanın derinlilerinde yankılanmıştı.

-Burası olmalı.
-Evet burası.
-Ben mamayı istasyona bırakıp not alıyorum, dönüşten kontrol edemeyeceğiz çünkü güzergahımız farkı olacak.
-Anladım, keşke biraz daha fazla mama bırakma şansımız olsaydı.

Sırt çantamı indirip fermuarını açtım. Burnuma taze mama kokusu geldi. Poşeti aralayıp istasyona mamaları bırakmaya başladım...

-Diğer iki istasyona öncü grup bırakacak.
-Anladım,
-Biz Ay Dereye doğru güzergah değiştireceğiz.
-Peki bana müsade edermisiniz,
-Ne için,
-Çok sevdiğim bir eseri burada çalıp dinelmek istiyorum, sanırım bir daha durmak mümkün olmaya bilir.
-Peki, tamam, yürürken çalabilir misin,
-Arada yağan kar, kemanın tellerine dokunduğunda seste bozulma olabilir,
-Pekala sen de ses bozulana dek yürürken çalmaya devam et, sırt çantanı ben taşıyayım

Kemanımı omzuma koydum, ağır ağır yürümeye başladım. Rüzgarın sesi yoktu. Ayaklarımın altında çatırdayan buzlaşmış karın ve henüz taze yağmış kar'ın sesi vardı.

Arşe'yi (Keman Yayını) tiz bir perdeden başlatırken gözlerimi kapattım ve çalmaya başladım.

Birer karartı halinde göğe doğru yükselen ağaçların üzerinde ki kuş yuvalarda bulunan ('' şayet olsaydı bütün yavrular'') cılız, çirkin ve tüysüz başlarını uzatıp beni izliyorlar mıdır?

22.01.2022 / Kartepe / Kocaeli

@ayahnyalcin2941 keman sesi eşliğinde okudum muhteşemdi keşke kitapların arasında şarki isimleri bıraksalar okurken açıp dinlesek
Ayhan hocam sen keman caliyor musun yoksa öykünün parçası miydi.
Bu arada fotoğraf hikayeleri mutlaka kitaplastirilmali ben hemen alırdım

T

AsyA' Alıntı:

@ayahnyalcin2941 keman sesi eşliğinde okudum muhteşemdi keşke kitapların arasında şarki isimleri bıraksalar okurken açıp dinlesek
Ayhan hocam sen keman caliyor musun yoksa öykünün parçası miydi.
Bu arada fotoğraf hikayeleri mutlaka kitaplastirilmali ben hemen alırd

Genişletmek için tıkla ...

Teşekkür ederim güzel yorumların için. Evet Keman çalıyorum, Konservatuar mezunuyum ben Fotoğraf hikayelerini sadece burası için kaleme alıyorum.

Süper kendimi şanslı hissettim. Bence bu isi farklı bir boyuta taşıma zamanı gelmis hocam ilk once biz okuyalim sonra herkes okusun ama bence böyle keman sesi eşliğinde düşünün projelerinizi

“Birer karartı halinde göğe doğru yükselen ağaçların üzerinde ki kuş yuvalarda bulunan ('' şayet olsaydı bütün yavrular'') cılız, çirkin ve tüysüz başlarını uzatıp beni izliyorlar mıdır.”

Bütün olarak harikulâde olduğu gibi son satır artı gülümsetti. Akıcı yazım ve üslub büyülüyor. Kaleminiz ve ilhamınız susmasın daim olunuz.

Duyarlı ınsanları taktir ederim hep güzel bir davranış örneği keman ise başlı başına sanatcı ruhunuzu yansıtmış
Bir fotoğraf karesine binbir hissiyatı veren anlatımınız takdire şayan
Yüreğinize sağlık

✿£fuL!m✿' Alıntı:

“Birer karartı halinde göğe doğru yükselen ağaçların üzerinde ki kuş yuvalarda bulunan ('' şayet olsaydı bütün yavrular'') cılız, çirkin ve tüysüz başlarını uzatıp beni izliyorlar mıdır.”

Bütün olarak harikulâde olduğu gibi son satır artı gülümsetti. Akıcı yazım ve üslub büyülüyor. Kaleminiz ve ilhamınız susmasın daim olunuz.

Genişletmek için tıkla ...

Teşekkür ederim.

@ayahnyalcin2941, Kısa gozuksede bir roman niteliğinde ve verdiğin mesaj la mest ettin değerli Üstadım kalemine yüreğine sağlık

-Ne anlıyorsun Fotoğraf çekmekten?
-Çok şey.
-Şiir de yazıyorsun değil mi?
-Evet yazıyorum fakat kendime şair diyemem?
-Fotoğraf çekmek mi zordur, yoksa şiir yazmak mı?
-Bence ikisi de gayet zor değil?
-Peki sana ikisinden birini seçmelisin deseler, hangisini tercih edersin?
-Birinden diğerini çıkaracak olursak eksik kalır.
-Bence kalmaz.

Kayak merkezinin güneyine doğru yürürken bunları konuşuyorduk. Sisli vadi düzlüğünde bir kaç Fotoğraf çekip büyük bir kamp ateşi yakarak dinlenecektik. Yolumuz epey olmalı, fakat tırmandıkça kar kalınlığı artıyordu. Rakım olarak fazla yüksekteydik ve böylesi durumlarda ortam birden tipiye dönebilir ya da sis etrafımızdaki her şeyin silinmesine, kaybolmasına sebep olabilirdi. Bereket, şimdilik böyle bir olasılık görünmüyordu.

-Ben şiir ile Fotoğraf arasında her hangi bir bağlantı kuramadım!
-Peki siz, Şiir ile Fotoğraf sanatına hangi açıdan bakıyorsunuz?
-Bence çok saçma bir teori bu, herhangi bir açıdan bakmalı mıyım?
-Tabi ki bakmalısınız, bakmadığınız için herhangi bir bağlantı kuramıyorsunuz. Fotoğraf sanatı benim için şiir'in öznel halidir. Şimdi ki zamana ait olan ne varsa oradadır. Ve sen bu görüntünün içinde gezinmeye başlarsın. Bak, şu karşımızda bulunan manzarayı görüyor musun.
-Evet görüyorum.
-Peki senin için bu manzaranın güzel olan tarafı nedir, ne görüyorsun burada?
-Bir kaç ağan ve küçük bir ev?
-Bu kadar mı?
-Evet, ve arkaya doğru devam eden bir kaç ev ve ağaç daha?
-Tıpkı şiir'de olduğu gibi, bizler Fotoğraf sanatında da, sadeleştirme tekniğine fazlasıyla ehemmiyet veririz. Kadrajın içerisine sığdırdığın her şeyin ritme ve ahenge uyum sağlaması gerekir. Tıpkı şiir'de olduğu gibi. Aslın da her şiir'in bir ritmi ve ahengi vardır. Fotoğrafın da öyle.
-Peki kadrajın içine neleri sığdırmalıyız?
-Vizörden bakarken izlediğini değil, gördüğünü sığdırmalısın.
-Yani?
-Düşün ki, senin çektiğin Fotoğrafına bakan birisi , senin gördüğün ve göstermek istediğin görüntüye bakacaktır. Sen, bu Fotoğraf'a bakan dostlarına, sevdiklerine neleri göstermek istersin?
-Ben şurada bulunan ağacı göstermek isterim.
-Tek mısralık bir şiir ya da yalnız kalmış bir nota gibi olmaz mı bu?
-Peki, açımı değiştirip arkadaki küçük tepeliği de alırım kadrajımın içine.
-Evet o da bir seçenek olabilir?
-Peki bana diyorsun, sen nasıl bir görüntü almak istersin?
-Hemen sağ tarafımızda ki iki ağacı görüyor musun, Küçük olanı, sanki büyük olan ağaca yaslanır gibi duruyor ve sanki büyük olan ağaç, küçük olan ağaca cesaret veriyor ve kol kanat geriyor gibi. Hemen bu önümüzdeki ağacı evin arka tarafına doğru hizalamalıyım ki, perpektif görünüm Fotoğrafa bakan kişide derinlik hissi uyandırsın ve Fotoğrafa bakan dostlarımız önümüzdeki yol çizgilerini takip ederek Fotoğrafın içinde gezinebilsin. Ve bir ağacı ise evin arkasında fakat biraz ön tarafında bırakmalıyım ki, iki ağacın arasındaki boşlukta bulunan ev bütün sadeliği ile ortaya çıkabilsin. Fakat dikkat et, sadelik diyorum. Diyagonal çizgilere, yani geometrik şekillere dikkat et. İnsan gözü her zaman çizgileri takip eder çünkü çizgiler yol göstericidir.
-Neden beni çekmiyorsun bu manzara da?
-Tabiki senin de Fotoğrafını çekmek isterim, fakat öncelikle ortada duran bankın manzaraya kattığı bu muhteşem yalnızlığı ve bakanın içinde gezinmek istediği bu manzarayı çekmek istiyorum.
-Neden bu kadar karmaşıksınız?
-Aslında karmaşık olan sensin,
-Ben olsam bu kadar karmaşık bir manzara görüntüyü çekmezdim, az aşağıda daha güzel yerler var.
-Sen baktığın bu manzarada karmaşık olan ne görüyorsun?
-Her şey, ağaçlar, evler ve biçimsiz silik yol.
-Aynı yere bakıyoruz, fakat aynı şeyler görmüyoruz.
-Tamam, ben şöyle banka doğru yürürken çek arkamdan.
-Peki, tamam. Fakat şimdi değil. Tripodumu kurup bir kaç Fotoğraf çekmek istiyorum.
-Ben de merak ettim nasıl bir görüntü çıkacak hocam.
-Aslında önemli olan da bu, yani merak etmen değil, bunca karmaşanın içindeki sadeliğe tutunup, kendini geri kalan her şeyden soyutlamak...

@ayahnyalcin2941, birsey sormak istiyorum. Bir arkadaşımla Afyon'un tarihi evlerinin arasinda geziyorduk. Evlerin birinde eski işlemeli bir elbise vardi. O sadece işlemenin bir çiçeğini çekti. Ben olsam tamamini çekmek icin uğraşırdım. Benim durumumun bir ismi var mı, benim gibi olanlardan fotografci olur mu