-
- Katılım
- 1 May 2020
-
- Mesajlar
- 17,758
-
- Çözümler
- 1
-
- Tepkime puanı
- 48,383
-
- Puan
- 113
“İnsanlar geleceklerine karar vermezler.”
Çünkü çoğu insan geleceği bilinçle seçmez.
Ne olacağını planladığını sanır ama aslında sadece yarını bugünün aynısı yapar.
“Bir gün düzelecek” der ama bugün aynı tembelliği sürdürür
“Şartlar değişirse…” der ama şartları değiştirecek iradeyi göstermez
“Ben böyleyim” diyerek sorumluluğu kaderin, sistemin, başkalarının üstüne atar
İnsanların büyük kısmı geleceği istemekle yetinir.
İstemek karar değildir.
Karar, bedel ödemeyi kabul etmektir.
“Alışkanlıklarına karar verirler.”
Asıl karar burada verilir.
Sessizce, fark edilmeden, her gün tekrar eden küçük tercihlerle.
Sabah ertelemek mi, kalkmak mı
Okumak mı, oyalanmak mı
Susmak mı, konuşmak mı
Emek vermek mi, bahane üretmek mi
Kimse “başarısız olmaya karar verdim” demez.
Ama her gün başarıyı geciktiren alışkanlıklara evet der.
Alışkanlıklar masum görünür
“Bugün de yapmasam ne olur?”
Olur.
Hep öyle olur.
“Alışkanlıkları da geleceklerine karar verir.”
Alışkanlıklar
Karakteri şekillendirir
Zihni köreltir ya da keskinleştirir
Cesareti büyütür ya da korkuyu yerleştirir
Ve sonra bir gün insan dönüp bakar:
“Hayatım neden böyle oldu?”
Cevap acıdır
Çünkü 10 yıl önce başladığın alışkanlığı hiç sorgulamadın
Çünkü konforu disipline tercih ettin
Çünkü zor olanı değil, kolay olanı seçtin
Gelecek bir anda gelmez.
Alışkanlıkların birikmiş sonucudur.
Kimse sana “geleceğini çaldım” demez.
Sen her gün küçük küçük verirsin.
Zamanını
Dikkatini
Enerjini
Onurunu
Ve sonra “şansım yoktu” dersin.
Hayır.
Alışkanlıkların vardı.
İnsan kaderini bir günde mahvetmez.
Her gün aynı yanlış alışkanlığı tekrar ederek yapar.
Alinti
Çünkü çoğu insan geleceği bilinçle seçmez.
Ne olacağını planladığını sanır ama aslında sadece yarını bugünün aynısı yapar.
“Bir gün düzelecek” der ama bugün aynı tembelliği sürdürür
“Şartlar değişirse…” der ama şartları değiştirecek iradeyi göstermez
“Ben böyleyim” diyerek sorumluluğu kaderin, sistemin, başkalarının üstüne atar
İnsanların büyük kısmı geleceği istemekle yetinir.
İstemek karar değildir.
Karar, bedel ödemeyi kabul etmektir.
“Alışkanlıklarına karar verirler.”
Asıl karar burada verilir.
Sessizce, fark edilmeden, her gün tekrar eden küçük tercihlerle.
Sabah ertelemek mi, kalkmak mı
Okumak mı, oyalanmak mı
Susmak mı, konuşmak mı
Emek vermek mi, bahane üretmek mi
Kimse “başarısız olmaya karar verdim” demez.
Ama her gün başarıyı geciktiren alışkanlıklara evet der.
Alışkanlıklar masum görünür
“Bugün de yapmasam ne olur?”
Olur.
Hep öyle olur.
“Alışkanlıkları da geleceklerine karar verir.”
Alışkanlıklar
Karakteri şekillendirir
Zihni köreltir ya da keskinleştirir
Cesareti büyütür ya da korkuyu yerleştirir
Ve sonra bir gün insan dönüp bakar:
“Hayatım neden böyle oldu?”
Cevap acıdır
Çünkü 10 yıl önce başladığın alışkanlığı hiç sorgulamadın
Çünkü konforu disipline tercih ettin
Çünkü zor olanı değil, kolay olanı seçtin
Gelecek bir anda gelmez.
Alışkanlıkların birikmiş sonucudur.
Kimse sana “geleceğini çaldım” demez.
Sen her gün küçük küçük verirsin.
Zamanını
Dikkatini
Enerjini
Onurunu
Ve sonra “şansım yoktu” dersin.
Hayır.
Alışkanlıkların vardı.
İnsan kaderini bir günde mahvetmez.
Her gün aynı yanlış alışkanlığı tekrar ederek yapar.
Alinti
